Love, Emotions, And Poems

My father brought back from my childhood home my journal where I had written a few poems in my teenage years. As I read them again, I was struck by the contrast of the feelings I must have had when writing these and the complete lack of any feelings currently for the objects of my childhood love. Coincidentally, a friend recently also posted Life probabilities: Memories …. Aside from my slowly fading and gradually distorted memories of the past, that journal is the only evidence left from my emotional teenage years. As you go through your teenage years or any years, as hard as (or even impossible) it may be, remind yourself that others have also been through similar times and have survived. Life is an amazing journey. Enjoy…

Աղջկան

Կա մի աղջիկ իմ այս կյանքում,
Գեղեցիկ է ինչպես շուշան,
Կյանք է տալիս նա իմ հոգուն,
Եվ ուժ մարմնիս անօգնական:

Սիրում եմ ես այդ աղջկան,
Պիտի սիրեմ մինչ գերեզման,
Հուսամ այնժամ նա հասկանա
Մաքուր սերն իմ հանդեպ նրա:

Երազ

Երազ է արդյոք թե հրաշք է նա,
Դժոխք ու դրախտ իրար խառնվեն,
Ինչու պիտի նա միշտ հեռու մնա,
Ինչու ուրիշները նրանից սիրվեն:

Հոգնել եմ արդեն ու չեմ դիմանում,
Իմ սոված հոգին նրան է ուզում,
Թերևս մի օր բախտս կժպտա,
Ու երազս հին սրտիս մոտ կգա:

Ծաղիկս Գարնան

Շատերը կգան ու նորից կանցնեն,
Բայց նա առհավետ իմ մեջ կմնա,
Մարդիկ դեռ պիտի ինձ շատ նախանձեն,
Երբ սերս նորից դեպի ինձ դառնա:

Ժամանակներ են, կանցնեն կգնան,
Ուրախ եմ սրանց վերջն էլ շուտ կգա,
Բայց սերը իմ, ծաղիկս գարնան,
Հավերժ հավիտյան դալար կմնա:

Հասկացիր

Երանի թե նա
Ինձ միշտ հասկանա,
Ինձ հետ խոսելիս
Նա չբարկանա:

Ինչպես կարող եմ նրան հասկացնել,
Որ անունը տալիս, սիրտս է լալիս,
Աչքերս փակում, նրան եմ հիշում,
Երկար թարթիչներ, հրաշք մի մարմին
Ու միտք շատ ճկուն,
Որ ամեն ասածիս մի բառ է գտնում
Եվ ինչպես միշտ ինձ չի հասկանում:

Նա չի հասկանում ու չի էլ ներում,
Նույնիսկ խորհուրդիս մեջ սխալ է փնտրում,
Ու եթե գտնում, սկզբում նեղանում
Ու հաջորդ պահին թողնում է գնում:

Ախր նա ինչու երբեք չի տեսնում,
Որ միշտ ինձ համար հրաշք է մնում:

3 Comments

  1. LD this post was PERFECT!!!! I went back to our childhood and the poems were so pure and nice that they touched my soul.
    The only question I keep on asking is did I know the person who inspireed you so much???/

  2. Thank you! I keep asking myself the same question. Did I really know this person, no! 🙂

Leave a Reply

%d bloggers like this: